LONDEN / LOS ANGELES 16 JANUARI 2018
20-JARIGE JUBILEUM VAN COLDPLAYS EERSTE OPTREDEN
Hallo? -Hé, Chris. Met Mat.
Mat, hoe is het? -Goed. Kun je nu praten?
PRIVÉ COLDPLAY - KLEEDKAMER
Ja, dat kan wel. Hoe is het?
Goed. Ik vroeg me af of je de film al gezien hebt.
Ik denk niet dat ik het kan, Mat.
Als ik hem zie...
wil ik mezelf waarschijnlijk uit de film halen.
Als jij het goed vindt, kan ik jou er dan mee vertrouwen?
Oké. -Als je het goed vindt.
We kennen je al zo lang...
we vertrouwen je en houden van je.
Maak de film die je wilt...
zolang je de film niet begint...
met een shot waarin de band het podium opkomt...
want dat is vast al gedaan.
Echt? -Ja.
Oké, ik zal kijken wat ik kan doen.
Bedankt, Mat. -Ja.
Tot snel. -Dag.
IN 1996 ONTMOETTE FILMMAKER MAT WHITECROSS...
GUY BERRYMAN...
JONNY BUCKLAND...
WILL CHAMPION...
EN CHRIS MARTIN
EEN JAAR LATER VORMDEN ZE DE BAND COLDPLAY.
HIJ HEEFT ZE SINDSDIEN GEFILMD.
TWEE JAAR EERDER
A Head Full of Dreams is iets wat we al lang wilden bereiken.
De reis is steeds verder gegaan.
Als een berg die steeds hoger wordt.
Als ik ooit naar beneden kijk...
sta ik er versteld van dat we zo ver zijn gekomen.
Er gaat geen dag voorbij...
dat ik er niet aan denk hoeveel geluk ik heb...
ten eerste om de rest ontmoet te hebben...
en dat alles zo gelopen is.
Onze vriendschap heeft het overleefd...
en is nagenoeg hetzelfde gebleven.
We brengen de helft van ons leven zowat met elkaar door.
Meer met hen dan met iemand anders.
Het is als een familie. We zijn eerder broers dan vrienden.
We denken allemaal na over wat we met ons leven zouden doen...
als we elkaar niet kenden.
Het is bijna eng als je erover nadenkt.
Cool. -Mooi.
Kunnen de lichten gedimd worden?
AIR STUDIOS LONDEN
Alleen deze. Dank je.
Cool.
Wat gaan we zingen?
Mooi.
Goed gedaan, jongens.
Juist, ja.
Luister naar het applaus.
Geen punt als je het niks vindt.
Ik heb het naar mijn zin. Snap je?
Zo voel ik me.
Ik ben dol op dit lied, pap. -Bedankt, lieverd.
En bedankt dat je zegt waar ik je voor heb betaald.
Ik zei tegen de rest...
om dingen te zien die 20 jaar geleden zijn opgenomen...
Ik wist niet meer dat iemand destijds een camera had.
Het is een vreemde gewaarwording.
Vage herinneringen kwamen weer naar boven.
Onze levens zijn in veel opzichten veranderd.
Als ik terugdenk aan ons eerste album...
Als je nu naar Parachutes luistert...
is het erg akoestisch, kleinschalig en intiem.
Als je dan vooruitspoelt naar A Head Full of Dreams...
is dat compleet anders.
Als ik oude beelden terugzie...
zie ik nog steeds dezelfde mensen die we nu zijn.
Voor het volledige verhaal moet je echt terug naar onze ontmoeting.
Het voelt echt als een eeuwigheid geleden.
We waren bijna een jaar bevriend voordat we samen muziek gingen maken.
We woonden in dezelfde studentenwoningen.
De meeste mensen vinden hun bandleden door reclame te maken.
'Drummer gezocht' achter in een muziektijdschrift.
Bij ons was het anders...
omdat we allemaal wisten dat dit de groep was die we wilden.
Met deze personen willen we verder.
We kennen elkaar van University College London.
We wilden allemaal in een band spelen.
Dit is UCL-duomo. Kom maar dichterbij.
We gaan nu naar school.
Dit is onze dekhengst.
Ik verwachtte je al. Kom binnen.
Alleen Jones?
Ik leid je rond.
School was maar bijzaak.
Het was een goede plek om mensen te ontmoeten...
omdat ik in een band wilde spelen.
Ik kwam aan bij Ramsay Hall.
Tottenham Court Road.
Dat is niets veranderd. Daar woonden we toen.
Ziet er nu nogal pastoraal uit, hè? -Ja.
Dat was toen niet zo.
Ik herinner me mijn eerste dag hier nog. Er zat een zieke zwerver buiten.
Hier zaten veel muzikanten, hè?
Er ontstonden vijf of zes bands in ons jaar.
We moesten in het begin veel uitzoeken.
Wie doet wat? Wie speelt gitaar?
Er woonde een basgitarist op de derde verdieping.
Chris was een enorme bal van energie en haar.
Ja, hij had heel lang haar.
Ik had nog nooit zo iemand ontmoet.
Ik deed altijd stoer:
'Ik speel liedjes, ' tegen iedereen die luisterde.
Ik hou van je, Jim je bent zo bizar
dat vind ik niet erg
ook al lijk je op Julius Ceasar.
Hij was erg grappig.
Hij was een echte gangmaker.
Ik hou van Jim, dat weet iedereen
ook al is hij soms een beetje gemeen.
Hij wachtte tot hij een klik met iemand had...
en gelukkig was dat met jou.
Toen we elkaar in 1996 ontmoetten, zei Jonny volgens mij nooit iets.
Hij was die stonede gast in de hoek...
die gewoon maar glimlachte als je iets zei.
Er was meteen een klik...
maar je gaat geen muziek spelen op je eerste date.
Ik was alleen naar Londen gekomen om bandleden te vinden...
en muziek te spelen.
Sinds ik klein was, wilde ik dit al doen...
maar je denkt nooit dat het echt mogelijk is.
Ik kwam eens bij hem binnen. Jonny had een gitaar en ik zei:
'Ik wist niet dat je gitaar speelde.' Toen begon hij te spelen.
En toen gebeurde er iets met me.
Ik dacht: naar hem ben ik mijn hele leven al op zoek.
Zoals in Back to the Future, waarin Chucks neef Marvin...
Chuck Berry belt en zegt: 'Ik heb dat nieuwe geluid gevonden.'
Het was liefde op het eerste gezicht.
Hij was niet meteen overtuigd.
Toen ik met Chris begon te spelen, dacht ik: hij is zo goed.
Misschien gaan we er wel iets mee doen.
Je hebt het gevoel dat het een begin is van iets...
maar we hadden geen idee...
waar het zou eindigen.
Binnen een paar weken vroegen we of Guy mee wilde doen.
Ik en Guy mochten elkaar in het begin niet.
Hij vond me maar vreemd, met mijn lange krullen.
Ik vond hem enorm arrogant, maar dat was hij niet. Hij was gewoon stil.
Toen hebben we elkaar gevonden via een keyboard.
We dachten: tof. Misschien haten we elkaar dan toch niet.
Wat betekent muziek voor mij?
Muziek is mijn leven sinds ik zo'n vijf jaar oud was.
Ik vond een aantal cassettes van mijn zus en dat zal ik nooit vergeten.
Ik werd basgitarist vanwege mijn liefde voor soul en funk.
En zo ging het. Ik kwam thuis van school...
en speelde uren aan een stuk op dat instrument.
Ik sloot mezelf op en zat te spelen.
Hij was de eerste die zijn leven in de wacht zette...
op basis van één lied dat Jonny en ik hadden gespeeld op twee oude gitaren.
Ongelofelijk dat hij dat deed.
Het werd snel duidelijk dat we een drummer nodig hadden...
als we wilden optreden.
Chris Martin, dit is jouw rad van fortuin.
WALES ZOMER 1997
Alles goed? Ik ben Cheese Hawk en rijd in Proco-trucks...
en Deutschen tractors.
We gingen weg in de zomer en aan het einde van de zomer...
hadden we goede liedjes geschreven en wilden we een demo doen.
Vandaag kunnen we voedsel eten dat niet uit de prullenbak komt.
We hadden alles, behalve een drummer.
We deden onze eerste fotoshoot in Tesco in Oxford Street.
Ik, Jonny en Guy hadden allemaal een fotoshoot.
We waren dus met zijn drieën en het heette de Panic EP.
We gingen naar Wills huis...
en Will was onze vriend die beter dan wie dan ook gitaar speelde...
en wel 100 liedjes kende.
Hij was een wandelende jukebox.
Ik ontmoette Chris... We zaten een keer samen in een bus.
We speelden gitaar in de trappenhuizen, vanwege de mooie akoestiek.
Ik zat helemaal onderaan en hij op de vijfde verdieping.
Een muzikale ervaring van vijf verdiepingen.
Het is echt een basisherinnering...
van toen ik een kind was.
Er was altijd muziek.
Een erfenis van mijn moeder.
Ik wist dat Chris en Jonny een plaat hadden opgenomen...
en een drummer nodig hadden.
Mijn huisgenoot speelde op de drums.
We hadden alles klaargezet...
maar hij kwam niet opdagen.
Hij was verdwenen.
Ik weet niet hoe graag hij in een band wilde spelen.
Dus Will zei: 'Ik doe het wel.'
Ik ben de enige.
'Ik waag wel een poging.' En hij deed...
Ik had bij hem hetzelfde gevoel als bij Guy en Jonny.
'Ja, naar hem zijn we op zoek.'
We wisten niet dat je een drummer was.
Dat was ik ook niet.
Ik probeer de wereld nog steeds te overtuigen dat ik dat wel ben.
En zo ontstond Coldplay.
Alsof je bacon en eieren...
en champignons en friet...
op hetzelfde bord hebt...
wat iets groters wordt dan de afzonderlijke ingrediënten.
Het wordt een lekker, samenhangend geheel.
Onze sound is lekker.
Chris is het onstuitbare, creatieve brein van de band...
dat wij bij proberen te houden.
Hij is onze beste vriend en een muzikaal genie...
dat je blijft verrassen.
Muziek is alles voor me.
Toen ik 16 was...
speelde ik muziek op de kostschool.
Ik weet nog dat ik tegen mensen zei: 'Dit blijf ik voor altijd doen.'
Ze zeiden: 'Ja, hoor. Breng ook meteen de dino's weer tot leven.'
Zo belachelijk klonk het.
Maar ik ben erg blij dat ik nooit opgeef in het leven...
en dat heb ik van mijn vader.
Hij was de eerste die het tegen me zei en hij zei het vaak.
Nu zeg ik het tegen mijn zoon.
Mijn vader is circusdirecteur, maar hij moest accountant worden.
Ik zag de frustratie bij mijn moeder...
omdat ze niet kon doen wat ze graag deed, namelijk muziek maken.
Het zat er onbewust bij beiden in...
dat als je iets heel graag wilt...
je ervoor moet gaan.
Daarom ging ik erin geloven...
en die filosofie heeft geleid tot A Head Full of Dreams.
Hij heeft een onuitputtelijke en aanstekelijke energie voor muziek...
en het is ongelofelijk die reis samen gemaakt te hebben...
want we zijn heel verschillende mensen.
Chris weet altijd heel goed waar hij nu wil staan...
en wat hij daarna wil doen.
Wij... Jon Buckland, Chris Martin, Will Champion en Guy Berryman...
WYE FARMING COLLEGE EINDEJAARSBAL
ook bekend als The Coldplay worden een gigantische band...
en over vier jaar zie je dit op de nationale televisie. Over vier jaar.
Het is nu 26 juni 1998.
Op 26 juni 2002...
zal The Coldplay of hoe ze dan ook heten...
bij iedereen bekend zijn.
We worden groots.
Guy, Will, Jon en Chris. Onthoud die namen.
Gigantisch.
VIER JAAR EN DRIE DAGEN LATER
GLASTONBURY FESTIVAL HOOFDACT
A HEAD FULL OF DREAMS REPETITIES
Elke plaat is je eerste en laatste. Zo moet je ernaar kijken.
We vinden niet dat we het recht hebben...
om in enorme arena's...
dezelfde liedjes te doen van de vorige tour.
We beginnen helemaal opnieuw.
Niet helemaal, maar wel een beetje.
Ja. -Maar dat is juist goed.
Hoe gek het ook klinkt, het voelt nog steeds alsof we het willen maken.
Onze vriend Chris Martin is bij ons in de studio.
Hij speelt in een bandje genaamd Coldplay.
Hun nieuwe album heet A Head Full of Dreams.
Ben je niet blij als je uit die grot komt waar alle magie gemaakt wordt...
en de wereld het nog mooi vindt?
Zeker. We gaan nu ongeveer 18 maanden toeren.
Dan zie je echt wat je ervoor terugkrijgt.
AIR STUDIOS REPETITIES
Je mag niets voor lief nemen.
Je kunt heel snel klimmen...
maar ook vijf keer zo snel naar beneden kelderen.
Na een week repeteren, deden we een oefenoptreden.
TOURREPETITIES FRANKRIJK
Zo nemen we afscheid. We gaan anderhalf jaar weg.
Aan het einde...
vond ik het enorm fijn dat we goede feedback kregen...
maar we klonken vreselijk.
We vonden echt dat we onze strepen weer moesten verdienen.
Hoe gaat het?
Het gloednieuwe album is heel anders dan het laatste.
Zoveel energie, kleur en licht.
Zeker. We wilden het album maken waar we altijd van gedroomd hebben.
We zijn wel nerveus, want we weten niet wat iedereen ervan vindt.
Maar het is een droom die uitkomt.
Dit zou kunnen werken.
We wilden een album maken over hoop, liefde en saamhorigheid...
met alle sounds en stijlen die we mooi vinden.
Sommige mensen zeggen vast: 'Rot op met je hippiegedoe.'
Dat geeft niets.
Dit is de eerste toer waar we helemaal achter staan.
Bij elke vorige tour zeiden we:
'Ooit maken we zo'n song en zo'n productie.'
Dit is de eerste keer dat we hebben waar we altijd op hoopten.
Jullie zijn met zijn vieren. Wie heeft de leiding? Wie is de baas?
We hebben nog een vijfde lid: Phil.
Niemand ziet hem omdat hij te knap is.
Hij trekt aan de touwtjes.
Bestaat hij echt? -Phil bestaat echt.
Dat wil ik anders formuleren. -Phil bestaat echt.
Zie je hem dan niet?
Daar zit hij.
Naast Guy. Hij zegt niet veel.
Hij komt niet op tv.
Phil Harvey was onze eerste manager.
MANILLA APRIL 2017
Hij betaalde voor onze eerste EP.
Hij is een buitenstaander aan de binnenkant.
Hij ziet alles soms vanuit een veel beter perspectief dan wij.
Het verschil tussen vier en vijf mensen in een democratie is cruciaal.
Iemand wint. Er is geen impasse.
Het is zelfs beter dan een democratie...
want niemand kan weggestemd worden.
Er zijn geen verkiezingen.
Het is een democratisch dictatorschap van vijf personen.
Hoeveel voor... -Vierhonderd per stuk.
Vierhonderd? -Ja.
Wat? -Ik weet het beter gemaakt. Drie stuks...
Duizend voor... -Zeshonderd.
Hier, voor 1000. -Waardeloze onderhandeling.
In een nieuwe stad is het belangrijk geen toerist te lijken.
Toch, Phil? -Je past je aan.
Zorg dat je overal op voorbereid bent.
Pas goed op en wees discreet. -Dan redden we ons wel.
Ik en Chris zaten op dezelfde kostschool toen we 13 waren.
Zo kennen we elkaar en sindsdien is hij mijn beste vriend.
Onbewust heb ik mijn opvoeding heel lang ontkend.
Ik ben streng gelovig opgevoed, dus je twijfelt continu aan jezelf.
Ik zat op een heel kleine school in Devon...
en ging naar een veel grotere school in Dorset.
Daar besefte ik: dit wordt zwaar.
Achteraf was het een goede voorbereiding op Coldplay, de mishandeling.
Mensen waren erg gemeen tegen hem.
Hij was ook kwetsbaar.
Een paar jongens in mijn jaar hadden alles beter op orde...
en waren twee keer zo groot als de rest.
Een van die gasten was Phil, met zijn perfecte haar.
En volgens mij had hij medelijden met me.
We hebben een paar keer samen in een band gezeten, maar ik bleef nooit lang.
Ik wilde het dolgraag, maar had geen talent.
Onze bluesband heette de Rocking Honkies...
en het was zo slecht als het klinkt.
We gaan backstage met de Honkies.
Commentaar, graag.
Tim, we zijn de rocking, tonking, rocking, tonking, rocking, fucking honkies.
Chris Martin op de piano.
We kennen elkaar nu zo goed, dat we weten wat we niet moeten doen.
Ik ben nu beter bevriend met alle vier dan ooit.
Chris zei het laatst nog. We hadden een bandmeeting en hij zei:
'Het werkt nu echt goed. Ik weet wanneer ik niets hoef te zeggen...
want ik weet wanneer Will iets zegt.
Ik weet wanneer Guy iets zegt.'
We zijn het zelden oneens.
DRIE MAANDEN TOT ALBUMRELEASE
We hebben slechte momenten gehad, maar die hebben we overwonnen.
Een huwelijk met vier personen is erg lastig.
Het is lastig omdat we elkaar zo graag tevreden willen houden.
Maar soms moet er iets gezegd worden...
en ik heb door de jaren heen gemerkt dat ik dat moet doen.
De onofficiële 'spaak in het wiel'-boodschapper'.
Het is tijd voor de tracklist.
Welke liedjes komen op Head Full of Dreams?
We zijn het erover eens dat we het niet over alles eens zijn.
Er zijn acht liedjes...
waar we het allemaal wel over eens kunnen zijn.
Ja. -Dit wordt me misschien te veel.
Oké.
Ik ben bang dat we elkaar echt kwaad gaan maken.
We moeten eerlijk zijn. Deze week kunnen we niet...
We moeten... -Oké. Welke liedjes?
Ik denk 'Hymn for the Weekend'.
Eens? -Eens.
Aangenomen. -Ja.
'Everglow'? -Eens.
'Amazing Day'.
Verdomme.
Je moet wel ja zeggen.
Ik wil geen eikel zijn. Ik moet de band bij elkaar houden.
Ja, maar... -Ik doe wat jij zegt.
Ik verlaat de band niet omdat...
Die komt er zeker op.
'Up and Up'. -Die wil ik er zeker op.
Ik ook. -Hij staat op mijn lijst.
Het moet wel, want dat is een voorbeeld van een cruciaal verhaal...
We hebben zeker een plaat gemaakt.
Niemand van ons houdt echt van confrontaties.
Maar de spanning kan weleens hoog oplopen en we maken zeker ruzie.
Iedereen heeft inspraak.
Dat is de basis van onze band: gelijkheid.
Dat hebben we in Camden besloten.
Dit is onze buurt.
Ik laat het je zien.
Die weg daar.
Daar gebeurde het allemaal. Onze Cavern.
Hier is alles begonnen.
Camden? -Ja.
Het begin van een rocklegende.
Hier was het.
Nummer 268. -Ja.
Opnieuw geschilderd. -Ziet er beter uit.
Hier begonnen we met repeteren toen Will bij de band kwam.
Mijn oude flat waar Chris en ik woonden.
We zijn op Camden Road. Wij zijn The Coldplay.
Kom maar mee.
Daar woont Guy.
Wie woonde daar? -Dat was de kamer van Chris.
Hier speelden we. -Ja.
Eerst gaan we strekken terwijl we wat liedjes zingen.
Ik weet niet of je dat daar kunt zien.
Dit was Jonny's slaapkamer, waar we ook oefenden met de band.
Chris en ik staan altijd samen. Rechterarm omhoog.
Draaien.
Liet je je kont nou zien, Jonny?
Klein, hè? -Zeg dat wel.
Voor een voltallige band en een bed.
Grappig dat alles in deze slaapkamer is begonnen.
Een paar dagen na de Panic EP hadden we onze eerste repetitie.
Die avond belde ik een promoter van de Laurel Tree in Camden...
met de vraag of we mochten optreden.
We dachten dat er zeker zes weken overheen zouden gaan.
Hij zei: 'Ja, komende zondag. Wat is jullie naam?'
'Die hebben we nog niet.'
We moesten een naam bedenken om op de flyers te zetten.
We verzonnen een vreselijke naam.
Chris heeft een oud vel papier.
Met een lijst voor dingen voor de band.
Eén punt is een drummer vinden.
Optreden één, twee, drie, vier, contract tekenen.
JA. GEWELDIG.
Pas toen Phil erbij kwam, veranderden er dingen.
Ik ging altijd bij Chris op bezoek in Londen...
en ik deelde een bed met Jonny.
Ik kwam naar hun eerste show toen ze nog Star Fish heetten.
Bedankt voor jullie komst.
Het was een totale chaos in Camden.
STARFISH + MEER VRIJDAG 16 JANUARI
JANUARI 1998 OPTREDEN 1
Ons eerste optreden in de Laurel Tree was...
een van de meest angstaanjagende dingen die ik ooit heb moeten doen.
Ik was kotsmisselijk voor het optreden.
Ik was nog nooit zo nerveus geweest.
We verwachtten zo'n 20 mensen.
Het was uitverkocht en we vonden het al vreemd.
Dat is het mooie aan school. Wij werden populair...
terwijl ze daar waren om te versieren.
Het is heel klein, hè?
Mijn pedalboard zou niet op dit podium passen.
Fantastisch. -Het voelt niet als 20 jaar geleden.
We hebben hier een paar keer opgetreden.
FEBRUARI 1998 OPTREDEN 2
Volgens mij maar één, zonder drumstel.
We vroegen de supporting band...
of we dat van hen mochten gebruiken en dat mocht...
maar toen kortte de promoter hun set in.
Ze werden nogal boos en namen alles mee naar huis.
Ik smeekte ze: 'Neem niet alles mee.
Dit is pas ons tweede optreden.'
Ik heb een idee.
We hebben geen trommel...
maar als ik met mijn voet stamp...
roepen jullie: 'Ooo.'
Geweldig idee.
Die gekke Will.
Angstaanjagend in elk opzicht, maar geweldig en prachtig.
Ons tweede optreden als mensen, maar ons eerste als Coldplay.
The Coldplay. -The Coldplay. Ja.
Waar komt onze naam vandaan?
NME-TOUR 2000 EERSTE TV-INTERVIEW
Een vriend van ons had een band genaamd Coldplay.
Zij vonden de naam niks, dus hebben wij hem gejat.
Ze vonden het een slechte naam en wilden hem niet meer.
Mensen vonden het moeilijk uit te spreken.
'Hoe heet je band?'
Coldplay. -Wat? Gold Blade? Cold Cut?
Erg moeilijk. -Gold Blend.
Ik sta nog steeds niet helemaal achter de naam...
maar nu is het te laat om hem te veranderen.
Elk optreden leek een mijlpaal.
Ik herinner me de sfeer in die zalen nog...
het zweet dat van het plafond druipt, rook, de plakkerige vloeren.
Door het zogenaamde toilet circuit...
beseften we dat we hard moesten werken.
Je moet er veel tijd en moeite in stoppen.
Daar waren we toe bereid, zolang het duurde.
THE LAUREL TREE MAART 1998
Je gaat door en wordt opgelicht door geldbeluste, louche Camden-promoters.
In mijn achterhoofd dacht ik vast...
dat ik mee wilde doen.
Toen Chris me vertelde dat ze werden opgelicht...
dacht ik dat ik het beter kon doen.
Hij stopte met school om onze manager te worden...
een enorm onzelfzuchtige stap.
Vanaf dat moment werden we steeds groter.
Diep in de rock-'n-roll vinden we Mr William Champion.
Nerveus? -Een beetje.
Waar is Harvey?
Ik nam het vrij serieus toen ik erbij kwam.
Ik had een boek genaamd How to Manage a Band.
Ik had een enorme lijst mensen die ik wilde benaderen...
maar niemand wilde me spreken en ik zat in de put.
Wat ons op de been hield...
CAMDEN DINGWALLS MEI 1998
was dat de liedjes...
en shows steeds beter werden.
Chris had altijd genoeg vertrouwen voor ons allemaal...
snap je?
The Falcon was de eerste keer dat Steve Lamacq er was.
CAMDEN FALCON OKTOBER 1998
Steve Lamacq staat in het publiek, dat was waanzinnig.
Hij is de Yoda van radio in Groot-Brittannië.
Hij kwam als eerste naar ons.
Ik kon het niet geloven. Ik begon te zweten. Steve Lamacq.
Ik weet nog dat Lamacq me belde.
'Phil, dit is de eerste keer dat een act zonder contract...
een avondsessie bij Radio 1 mag doen.
Willen jullie het doen?'
Sorry. Bedankt. -Bedankt.
We werden lastiggevallen door handtekeningenjagers.
Ze wilden die van ons niet, maar die van Bryan Ferry.
Hij schijnt hier te wonen.
Le Coldplay. Le band 'angst'.
Avec le singer 'sukkelig'.
Dit is Lamacq, live op Radio 1.
We gaan nu naar Maida Vale studios.
Hallo, Coldplay?
Hallo, Steve. -Oké, Steve.
Jullie hebben een plaat uitgebracht. Dat wist ik niet eens.
Hij zat in je postvak.
Je hebt er niet naar geluisterd, eikel.
Dat zeg ik niet.
Wat wordt jullie eerste song?
We doen 'Bigger Stronger'...
onze single in mei.
Maar... -Het kan mensen ontgaan zijn.
Goed, Coldplay live op Radio 1.
Bedankt, Steve.
Het was een intense periode, want we wilden echt niet falen.
We wilden niet opgeven tot we iets bereikt hadden...
een album hadden gemaakt en een platencontract hadden getekend.
De songs waren echt.
Dit kon iets belangrijks in mijn leven worden.
Binnen een paar weken was het alles.
Ik zat op het toilet bij mijn ouders thuis...
de NME te lezen.
Er stond: Nieuwe bands voor 1999.
Daar stonden Muse, Elbow...
Gay Dad, Bellatrix.
Toen ik Coldplay zag staan, viel ik flauw.
Ja, Chris viel van het toilet.
Ik had even een Doc Brown uit Back to the Future-momentje...
en ik belde Will, Jon en Guy.
Ik vroeg: 'Heb je dit gezien?'
Er stond dat 'Bigger Stronger' hun debuutsingle was.
Ze zijn een klein fortuin waard tegen kerst.
Verdomme.
Eén paragraaf veranderde ons leven.
De volgende show na NME...
BULL & GATE JANUARI 1999
Het was afgeladen vol.
Ik weet niet of jullie het weten, maar er is over ons geschreven.
Vanaf dat moment ging het razendsnel.
Veel platenmaatschappijen die me hadden genegeerd...
zeiden: 'We hebben je demo teruggevonden. Geweldig.'
Op 15 april 1999 tekenden we een contract op Trafalgar Square.
We kregen veel aanbiedingen, maar het werd sowieso Parlophone...
van The Beatles.
Ze hadden Radiohead en Supergrass onder contract staan.
Ik weet nog goed dat we voelden echt iets bereikt te hebben.
Dat kon afgevinkt worden van het lijstje van Chris.
Nu het belangrijke werk.
Ik had niet het gevoel alsof we er al waren.
Ik zag het meer als het begin.
Ja, jongens.
Dat was zo cool.
Alles leek te lukken.
Maar onze spirit... Dat was ons beste optreden tot nu toe.
Dat was de beste show tot nu toe.
Absoluut.
Die setlist was veel beter. Toch, Phil?
Dat was briljant.
Ik ging er gewoon voor. Het boeide me gewoon niet.
Zo moet het.
We gaan pas over 20 minuten op.
Laat ze maar wachten.
Wacht tot Jeff groen licht geeft.
Vanavond laten we ze zeker wachten.
We deden onze eerste UK-tour met zeven gasten in een bus.
We hadden zo'n mazzel.
Het is geweldig om dit 20 jaar later nog steeds te doen.
Zijn jullie er klaar voor?
Ik doe niet mee.
Guy. Vooruit.
Ik doe niet mee.
Het heeft zich gestaag zo ontwikkeld...
dus het voelt niet alsof we van een kleine pub in Camden...
naar een enorm stadion in São Paulo zijn gegaan.
Soms is het zo'n geleidelijk proces...
dat je gevoel van hoe ver je bent gekomen, beïnvloedt.
Dit is Hoppy.
Hij komt uit... Kom je niet uit Leicester, Hops?
Dit lied is voor hem.
Maar de omvang van alles om ons heen, is echt gigantisch.
Hoppy. Waar is Hoppy gebleven? Kun je even op het podium komen?
Dit is Hoppy. Hij doet al 20 jaar onze gitaren.
Hij is al bij ons sinds we met een klein busje rondreisden...
kleiner dan dit podium...
voor hooguit 20 mensen.
Hij is altijd bij ons en geduldig gebleven, net als de rest van de crew.
We willen ze graag bedanken...
want ze hebben zo hard gewerkt om dit mogelijk te maken.
De crew is geweldig geweest...
en een aantal is al bij ons sinds het begin.
Ze zijn legendes binnen de industrie en dat is geweldig.
Iedereen denkt...
dat we groot zijn gemaakt door een grote platenmaatschappij...
als een soort indie boy band, maar we hebben het helemaal zelf gedaan.
Onze manager is onze beste vriend en wij produceren het album.
Daar halen we onze kick uit, omdat we het zelf doen.
Maar niemand ziet dat.
Zij zien alleen de mooie tv-reclames.
Wat kunnen we nog meer op T-shirts zetten?
'We never change, do we' is een beetje somber, niet?
Wel grappig als je het constant draagt.
En 'Can anybody fly this thing?' -Goeie, Hops.
Dat is mijn favoriete tekst uit al onze liedjes.
Voor mij ook.
Bij je eerste album...
wordt de productie niet groter dan een WHSmith-globe van 14,99.
Nu hebben we een multimedia 3D-geval.
PRODUCTIEVERGADERING 2015
Wat is de schaal? -Eén op één.
De echte is dus groter. -Twee keer zo groot.
Twee keer zo groot.
Dit zijn de verkochte tickets? -Ja.
Bijna iedereen is er nog.
We hebben gaandeweg mensen toegevoegd. Eén grote familie.
In het verleden voelden we muzikaal gezien veel druk...
om alles van ons vieren te laten komen.
We gingen samenwerken met mensen...
omdat we zo een nieuwe manier vonden om muziek te maken.
We zijn blij dat je dit doet.
Je redt onze carrière.
Ga toch weg, gek.
Mogen ze filmen? -Natuurlijk.
Chris zijn telefoon.
We hebben nog steeds die eigen filosofie...
maar nu hanteren we een opendeurbeleid.
Als je komt, krijg je misschien een kans...
maar het helpt als je een legende bent.
Dat klinkt geweldig.
We doen het nu. -Oké.
De studio waar we met Beyoncé waren, was de slaapkamer van mijn zoon...
dus het moest op een studio lijken.
Hij wil dat ik het zachter doe.
Je wilt dat ze zich zo speciaal voelt als ze is.
Het is voor sommige mensen vreemd dat Stargate een song produceert...
waarop Noel Gallagher en Beyoncé meezingen.
Het duurde even voordat ik het volledig besefte.
Oasis was zo'n belangrijke band voor ons midden jaren 90.
Noel.
Hebben wij ruzie?
Nee, jij en ons kind.
Waarom hebben we ruzie? Ik snap het niet.
Geen idee.
Wie begon ermee? -Jij.
Niet waar. -Jij provocerende klootzak.
Dit album heet A Head Full of Dreams.
Het moet gaan over je dromen uit laten komen...
en een van onze dromen was Noel iets te laten spelen.
Noel Gallagher, die zelf toegeeft nogal een knorrepot te zijn...
en mijn kijk op de wereld totaal niet deelt.
Dat is het punt van het album. Iedereen is goed.
Zelfs de mensen die het concept van dit album niet aanstaat...
doen eraan mee.
Bedankt, Noel.
Je kinderen staan er ook op.
Als je je kinderen op je album wilt...
moet je een deal sluiten.
Ze moeten het lied leuk vinden.
En je moet ze pizza beloven.
Eigenlijk is het omkoping.
Dat was prachtig.
Voor A Head Full of Dreams...
hebben we iedereen die er was gevraagd om te zingen.
We wilden alles waar we van houden en de mensen...
die we geweldig vinden, omarmen.
Het idee dat ze erbij horen.
PARIJS
Jullie begonnen als vier vrienden die samen speelden...
en werden de grootste rockband ter wereld.
Wat heb je in dat proces verloren?
Onze drummer.
Al vroeg had ik door dat zonder ons vijven...
Coldplay niet kon bestaan.
Ik verloor wat een band een band maakt uit het oog.
Het enige voordeel dat we hebben, is de vriendschap.
De ontwikkeling van de band had drastisch kunnen veranderen...
omdat we Will eruit hadden gegooid.
Het was een dieptepunt van onze tijd samen.
Alles wat we hadden gedaan, was erop gericht om een contract te krijgen.
We kregen een contract en dachten: o, god.
Wat nu?
Ik kwam op een punt dat ik niet goed genoeg drumde...
om de muziek die was geschreven bij te benen.
De timing klopte niet. Dat was slecht.
Het was niet goed genoeg om door de opnames te komen.
Zullen we iets anders doen?
We werkten samen met een perfectionistische producent.
Het ging er steeds over dat Will niet goed genoeg drumde.
En wij geloofden dat.
Het werd enorm moeilijk.
Chris en ik... Ik had de band verlaten, wat vreselijk was.
Ik was nogal lullig tegen Will...
en we wisten niet wat we deden.
Will vertrok en wij deden audities.
Tijdens die audities beseften we...
dat dit verschrikkelijk was.
Ik werd wakker en dacht: dit is verkeerd.
We vroegen hem alsjeblieft terug te komen.
En dat deed hij gelukkig.
Als we een ander pad hadden gekozen...
waren we op een gegeven moment mislukt.
Hoe gaat het?
Goed.
Niet de eerste keer dat je vastgebonden aan een stoel je excuses aanbiedt, of wel?
Het is zover.
Coldplay. -Oké.
Ik ben blij dat het zo ging, want het was een belangrijke les...
over waar we ons aan moeten vastklampen.
Hier zijn we mee begonnen en hier gaan we mee door.
Will.
De drummer heeft het altijd zwaar te verduren.
Als we advies mogen geven aan beginnende bands...
is dat dat je niet met je drummer moet sollen.
Een band is iets magisch en iedereen wordt samen beter.
Dat heeft Will vanaf dat moment zijn kracht gegeven.
Hij is de sokkel van een beeld. Anders valt het beeld om.
Zonder de andere drie...
zouden we allemaal de lul zijn.
Ik kon het niet alleen.
Dat kon niet.
WE HOUDEN VAN JE. JE DOET HET GEWELDIG.
WILL, JONNY EN GUY.
Te gek.
Wat denken we?
Halen we de Top 1000?
Ik weet het niet.
Wat doen we en in welke volgorde?
Wie eerst?
Vijftien minuten?
Ja, prima.
Top. Bedankt.
Moeten we Frans spreken? -Ja, dat zou fijn zijn.
Hoe zeg je 'release date'?
In de tijd van Parachutes hadden we veel emoties...
zonder echt te weten wat we ermee moesten.
Wills moeder was erg ziek.
Niemand wist goed hoe we hem daarmee moesten helpen.
Hij wist niet hoe hij zich moest uiten.
Ze was een paar jaar ziek en het ging goed.
Het ging veel beter en vervolgens weer veel slechter.
Het is een vreemde periode.
Ze zat in bands, was dol op muziek. Het was haar leven.
Je moet vertellen dat je naar de band gaat.
Ik ging naar hun flat en vertelde wat er aan de hand was.
Ik wist niet hoe ik ermee om moest gaan.
Ik stortte mezelf in een bijzonder nieuw leven.
Het heeft een grote impact als je een ouder verliest...
maar het is nog erger...
omdat het om iets ging waar ze zoveel van hield.
Ze stierf in mei 2000...
en ons album werd in juli van dat jaar uitgebracht.
Je treft ons op een spannend moment...
want dit wordt een belangrijk moment.
Het is de komende twee weken erop of eronder.
ROCKFIELD STUDIOS ZUID-WALES
We hadden het lastig in de studio en ons zelfvertrouwen wankelde.
We wisten niet wat we deden...
en wat voor band we wilden zijn.
We gingen bijna uit elkaar door die liedjes.
Soms speelden we en zeiden we: 'Dat was heel goed.'
Als we er daarna naar luisterden, werd iemand van ons boos.
Chris zei tegen ons: 'Luister, ik heb een nieuw lied.'
Het klonk vrij akoestisch en een beetje als Neil Young...
rustig en country-achtig.
Jonny speelde er een grote riff overheen en toen was het zover.
Dat album was een hel om op te nemen.
Maar als ons vertrouwen en enthousiasme minder werd...
zei Chris altijd: 'We moeten dit goed doen.'
We geven belachelijk veel om wat we doen.
We vinden het erg als mensen ons afkraken.
We vinden het erg als ze zeggen dat we niet dit of dat zijn.
Er waren zoveel vreselijke uren in de studio...
maar uiteindelijk was dat het waard.
Ik heb er niet om gevraagd, maar het was een mooi gebaar...
dat de jongens een stukje tekst op de platenhoes wilden hebben...
om het op te dragen aan mijn moeder.
Daar ben ik dankbaar voor...
en ze zou er enorm trots op zijn geweest.
DIT ALBUM IS VOOR SARA CHAMPION.
Ons album is uit.
RELEASE PARACHUTES JULI 2000
We hadden nooit gedacht dat het zover zou komen.
Het zijn zware tijden, maar zo af en toe is er licht aan het einde van de tunnel.
Dit album heet Parachutes.
De single heet 'Yellow' en de band Coldplay.
Jullie album is straks te koop bij Tesco.
Twee dozen Kitekat, Coldplay Parachutes...
en wat chocoladekoekjes, graag.
EERSTE TV-OPTREDEN 'LATER... WITH JOOLS HOLLAND'
Mat, hoi. Het is dag één...
VIDEO-OPNAMES 'YELLOW'
van deze eendaagse video-opname.
Je ziet er goed uit. Slank.
Vier akkoorden en nu dit.
Nog een Top of the Pops-debuut van vier jongens uit Londen...
net na hun eerste tour als headliner.
Hier is Coldplay.
ALLE OPTREDENS UITVERKOCHT
Jullie hebben alleen in Nederland al 35.000 exemplaren verkocht.
Sinds gisteren één miljoen wereldwijd.
Drie jaar geleden gingen meiden niet eens naast ons zitten bij de bushalte.
Nu zitten ze om ons heen.
De hoogste binnenkomer en een gloednieuw nummer één-album.
Coldplay met Parachutes.
Ik weet niet hoe ik dit moet brengen, maar hopelijk kunnen jullie...
deze volgend jaar meezingen, omdat het een hit is. Hij heet 'Yellow'.
Hun debuutalbum Parachutes...
is nu wereldwijd drie miljoen keer verkocht.
Niet slecht voor vier jongens met een gemiddelde leeftijd van 22.
Daar staat een muur.
Bedankt.
Mensen zeiden altijd: 'Je raakt dat lied nog beu.'
Dat is nog niet zo, maar ik...
Ik weet niet of het een klassieker is.
Ik ben Chris, de zanger van Coldplay.
Het multimiljoenen platinum-album...
was Parachutes.
We moeten een vervolgalbum maken...
en om dat te doen, moeten we heel hard werken.
Dit is de basis van Coldplay, waar alles gedaan wordt.
We gaan kijken wie wat doet.
Will.
Jij bent de drummer van Coldplay. Waar ben je mee bezig?
Ik werk aan het nieuwe album.
Dat is zijn favoriete geluid, een orkest dat warmdraait.
Hoe luidt het vonnis? Niemand lijkt echt...
Top. -Oké.
Er is geen ruimte voor middelmatigheid. -Absoluut niet.
Zeg het als het slecht is. -Het is geweldig.
Ga zo door.
Maar ik zeg dit, zelfs als iedereen het vreselijk vindt.
Ik wilde een plaat opnemen waarna we vredig kunnen sterven.
En dat meen ik echt en het klinkt enorm pretentieus...
maar het heeft geen zin om een band te zijn...
als je niet het allerbeste wilt maken.
De Philar-fucking-monie.
De Phil Harvey-monie.
Wat? -Klinkt goed.
Ga er echt voor, alsof je echt van de band houdt.
Snap je?
Hou dat voor ogen.
Daar gaan we.
We waren niet helemaal tevreden met het eerste album.
Daarom wilden we harder werken voor het tweede, denk ik.
We willen niet in herhaling vallen.
Hoorde je dat?
Jonny's riff? Geweldig.
Guys basgitaarspel stelt iedereen teleur, weet je?
Omdat je constant bezig bent om ze te filmen.
Kom op nou, Guy.
Er zat zoveel meer gusto in...
waardoor je je mentale of fysieke gezondheid vergeet.
We wilden pas stoppen tot het klopte wat we wilden doen.
We kunnen iemand anders regelen. Pino Palladino.
Is er een negatieve kant? -Er is geen...
Wie dat zegt over wat we doen, praat onzin.
Natuurlijk stressen we en maken we ons zorgen...
en we geven alles...
ten koste van vriendschappen en alles.
Maar er is geen keerzijde aan het spelen in een band.
Is er een nadeel aan het gezicht van de band zijn?
Nee.
Chris heeft zeven maanden lang alleen maar aan het album gedacht.
Hij streefde naar perfectie.
Hij slaapt nauwelijks.
Hij is zo gefocust...
waarschijnlijk ten koste van veel andere dingen in zijn leven...
terwijl ik het vrij makkelijk vind om gewoon naar huis te gaan.
Vooral bij het mixen...
en 80 keer per dag naar hetzelfde lied luisteren.
Alles gaat hetzelfde klinken.
Chris zat een weekend alleen in de studio.
De rest kwam maandag terug en hij zei: 'Ik heb een lied.'
We namen het meteen op...
en behielden de originele versie.
Dit is nieuw. 'Scientist'.
Alles kwam meteen samen in een geweldig moment.
Het beste moment van de plaat was toen we terug op dit lied kwamen.
Ik hoorde een riff door de muur.
Dat is mijn favoriete stuk.
Hallo, jongens.
Voor we naar Amerika gingen, dachten we: serieus?
Weten we het zeker? Niemand gaat ons hier leuk vinden.
Er is geen valse bescheidenheid.
Ik had geen idee hoe je reclame voor een album moest maken in de VS.
Gelukkig ontmoette ik Dave Holmes. Hij werd onze Amerikaanse manager.
Al snel werd hij het meesterbrein achter alles.
Ik was liefhebber van hun muziek door de eerste paar EP's.
Ik vergeet nooit dat ik een origineel exemplaar van A Rush of Blood kreeg.
Toen besefte ik...
dat deze artiesten tot grote hoogten konden rijzen.
Dave zei gisteren dat...
Dat de tekst niet klopt voor 'Rush of Blood'.
Dave nam al snel de leiding over. Nu is hij de grote baas.
Ze deden er alles aan.
We nemen Amerika over.
De eerste reacties waren niet geweldig.
Een moderne radiozender met rockmuziek organiseerde een festival...
en we stonden tussen heel heftige bands.
Dat was erg ontmoedigend.
Er werd van alles naar ons gegooid.
Heeft iemand hier ons album?
Oké, jij.
Mooi zo.
Eén iemand.
We speelden tijdens een radioshow in DC...
en iemand gooide een cd op Chris zijn hoofd.
Hij kwam in de kleedkamer en zei: 'Je wordt bedankt, Dave.'
We zijn hier echt niet blij mee.
Het is gestoord.
Ik vond het vreselijk. Ik zei dat het een goed idee was...
en zij dachten vast:
Waar doen we dit eigenlijk voor?
Laat hem aan Fred Durst zien.
'Je band is geweldig. Kijk eens.'
Destijds voelden we ons compleet anders dan de rest...
maar dat heeft eerder in ons voordeel uitgewerkt.
Komen jullie kijken?
Als iemand een jaar geleden had gezegd dat we het goed zouden doen in Amerika...
hadden we erom gelachen. Het is niet het muziekgenre...
dat je doorgaans met Amerika associeert.
Ze willen altijd hard werken...
en ze hebben vast regelmatig een hekel aan me gehad.
Ze hebben zich vast afgevraagd of dit het waard was.
Leidt dit wel ergens toe? En dat was wel zo.
Ons een weg banen door Amerika... Het was moeilijk.
Maar als ik er nu op terugkijk...
waren dat in veel opzichten de meest lonende dagen...
de dagen waar ik met vreugde op terugkijk.
We waren nog maar kinderen.
We wisten niet wat er zou gebeuren, maar gaven nooit op.
Vinden jullie succesvol zijn in Amerika belangrijk?
Zolang iedereen die een plaat koopt, hem leuk vindt...
maakt het niet uit of we tien of 30 miljoen fans hebben...
zolang het er maar meer dan vijf miljoen zijn.
Ik wil het niet over slechte tijden hebben...
want die waren er niet echt.
In zijn geheel genomen.
Maar het was vreemd...
toen het zo'n mainstream mediagedoe werd.
We richtten samen onze band op...
en er was een zekere democratie en gelijkheid.
Het was wel vreemd...
toen de pers zich focuste op de relatie van Chris en Gwyneth.
Heel even dacht ik misschien: en wij dan?
Maar hij heeft het soms vast heel moeilijk gehad.
In het begin is het vermakelijk...
maar na een tijdje wordt het opdringerig en claustrofobisch.
Hetgeen waar je je hele leven van gedroomd hebt...
blijkt toch niet zo leuk en onschuldig te zijn...
als het leek.
Ik heb altijd in de NME willen staan.
Dat was het enige dat telde.
Dat geldt voor ons allemaal.
We wilden alleen erkenning...
voor onze muzikale prestaties.
Maar aandacht van tabloids, hoe erg het ook is...
is een teken dat je toch iets goed doet.
O, shit.
Wat?
Heb ik dat echt gezegd?
Ik vind het echt leuk om herkend te worden.
Daarom is het nu goed, want het nieuwe is er nog niet af.
Het is erg leuk...
want de enige mensen die ons herkennen, zijn degenen die onze muziek leuk vinden.
Ik weet niet hoe mensen zoals Madonna met die roem omgaan, want...
MANILLA DRIE UUR TOT DE SHOW
je moet gewoon een soort kluizenaar worden.
Bedankt, mensen.
Ik heb de verkeerde outfit aan.
Even checken of ze genoeg machinegeweren hadden.
Oké, jij eerst.
Dat was krankzinnig.
Sorry, ik...
Maar het was leuk.
TWEE UUR LATER
Muziek is overal.
Het hele universum is muziek.
Je kunt gewoon over straat lopen. Dat is al muziek.
Er is altijd wel iets inspirerends te zien op een dag.
Toen we met de opnames begonnen...
Chris had een viersporige cassetterecorder.
Die gebruikten we toen.
Toen konden we nog niets opnemen op mobiele telefoons en laptops.
Ik laat je mijn boek zien.
ENERGIE - SFEER - GEVOEL
Kijk. Zie je?
Als ik dit kwijtraak, wat dan?
Wat staat erin? -Zorg dat Travis ons liedjes geeft.
Wat staat erin?
Nummers van meisjes.
En kostuumontwerpen voor op het podium.
Ik vat mijn dag samen door erover te zingen.
Alsof je een dagboek schrijft.
Niemand weet echt waar liedjes vandaan komen.
Je weet niet hoe, waar of waarom en of er nog meer komen.
Onze grootste hits kosten tien minuten om te maken...
maar die vind je pas na uren...
en uren aan de andere te werken.
En dan komt er plotseling één door.
Je gaat ermee naar Jonny, Will en Guy...
en zij voegen hun aandeel toe.
Soms vinden ze het goed, soms absoluut niet.
Het 'goed-slecht'-spectrum.
Als we een nieuw lied horen...
hebben Chris en ik de neiging om alleen maar positief te zijn.
Ze zeggen altijd: 'Ja, leuk. Dit kan wel iets worden.'
Ik en Guy zaten te mokken:
'Dit is tijdverspilling. We gaan door.'
Het is lastig.
Als Chris met een lied komt en ik het niks vind...
vind ik dat echt vreselijk.
Je zet jezelf in de vuurlinie als iemand zegt:
'Schrijf jij dan maar iets beters.'
Je hebt het leven of de dood van het lied in je handen...
omdat ze zo gevoelig zijn.
Maar bij elk vermoeden dat het niet het beste lied ooit is...
wordt de muziek eruit geknikkerd.
Mijn hitpercentage binnen de groep is zo'n één op tien.
Elke klootzak kan het tegengaan.
Het is verschrikkelijk, maar ze hebben altijd gelijk.
Als we een lied uitbrengen...
zeggen veel mensen dat het niet zo goed is...
dus het is beter als wij vijven er wel achter staan.
Niemand mag zeggen: 'Ik zei toch dat het niks was.'
Geweldig.
Ik speel een liedje dat je leuk gaat vinden
hij zegt: 'Dat vind ik niet zo leuk'
ik ben bang voor Will
ik weet niet waarom
maar niet zo bang als iedereen voor Guy is.
Dat is hem.
Soms voelt het alsof we hun hulpjes zijn.
Will en Guy en hun achterlijke meningen.
Hilarisch.
Die vinden ze vast niet leuk.
Zo werkt het doorgaans.
Ideeën of volledige liedjes kwamen altijd van Chris.
Hij speelt ze dan meestal eerst voor Jonny.
Dan voor Guy en dan voor mij.
Het is onze taak als de rest van de band...
om het niet te verkloten, omdat het zo goed is.
We gaan samen springen.
Eén, twee... Eén, twee, drie.
Hoe is het om Jonny in Coldplay te zijn?
Geen idee. Ik ben nooit iemand anders geweest.
Jonny is mijn held.
Ik heb hem altijd uit zijn schulp proberen te halen...
want hij is erg bescheiden.
Ik speel graag live en voor mensen...
maar het liefst maak ik nieuwe muziek.
Oké, klaar?
Twee, drie, vier.
Jonny was altijd erg verlegen...
maar dat hoefde helemaal niet, want hij had het meeste talent.
Dat is het succes van onze band.
De melodieën van Chris met de gitaar van Jonny.
Nee.
Laat maar. Is er een keyboard in de buurt?
We pasten goed bij elkaar.
We kunnen er geen twee van Chris of van mij hebben.
Dat zou niet werken. -Hij wordt geweldig...
als we hem goed opnemen.
De beat is goed.
Hij is wel wat veranderd.
Nu hangt het ervan af, want we wonen ver van elkaar vandaan.
Heb je alles, Mat?
Toen we begonnen met de opnames voor A Head Full of Dreams...
waren Guy, Will en ik in de studio in Londen.
We werkten aan 'Legends', en we kregen hem niet zoals we wilden.
Ik ging naar LA, werkte bij Chris thuis aan een goede gitaarriff.
Ik tastte in het duister.
Hij begon langzaam met zijn melodie.
Zijn gitaarspel is fantastisch.
Ik zei: 'Dat heeft iets moois.'
Als je de rest van het lied weghaalt, zou niemand het merken.
En zo geschiede.
PARIJS
Geloof mij, mensen.
Dit wordt briljant.
Iedereen omlaag.
Naar beneden.
Iedereen omlaag.
Laag blijven.
Eén, twee.
Bedankt, jongens.
Handen omhoog voor 'Adventure for Life' als eerste single.
TWEE MAANDEN TOT ALBUMRELEASE
Onze vriendschap is enorm veranderd.
Oké, 'Adventure for Life'. Mooi. We zijn het eens.
De communicatie is erg open. We praten elke dag.
Maar soms kan het dus wel hard tegen hard gaan.
Daar is hij.
Doe alsof we net een heftige ruzie hebben gehad.
Dat kun je niet maken.
Arme Phil.
De sfeer is vaak erg gespannen in de studio.
Er wordt ook vaak gelachen, maar het kan er heftig aan toe gaan.
Hoe gaat het, jongens?
Hallo.
Hoi, Phil.
Soms word ik geroepen...
en zitten ze daar zwijgend met een gespannen blik...
en dan weet ik dat ze midden in een ruzie zitten.
Dat is het lastige aan mijn werk.
Alles goed met iedereen?
Hé, Phil.
We hadden vreselijke ruzie.
Vreselijke ruzie.
Soms denk ik dat ik helemaal niet ben veranderd.
Niet zoals Chris is veranderd.
Hij heeft zich zo sterk ontwikkeld.
Maar er zijn ook veel dingen die niet zijn veranderd.
Hij kan me als geen ander aan het lachen maken.
Kijk naar dit Venn-diagram.
Het verdeelt de set in oude Coldplay-liedjes...
nieuwe Coldplay-liedjes...
En de singles-tot-album-ratio?
Nu is de verdeling 60/40 tussen nieuwe...
Als je de cijfers van het eerste kwartaal aftrekt van de merch-verkoop...
is het de fractal van REM en U2...
die we vanaf nu RE2 noemen...
de band die we willen zijn...
plus tegelijkertijd Radiohead, Beyoncé en Jay-Z...
en vervolgens Young Thug.
Daar blijf dit van over, onze setlist.
Er zijn zeker voor-en nadelen aan het samenwerken met een vriend.
Chris zou dat ook als eerste zeggen.
Het kan weleens vervelend worden.
Ik heb de band twee keer verlaten.
De eerste keer was ik ziek. Oververmoeidheid.
BESTE BRITSE GROEP
Ik vergeet het nooit meer. De dag van de Brit Awards.
De Beste Britse Groep.
Ja. -Coldplay.
We wonnen Beste Band en Beste Album...
en ik had het gevoel dat het de mooiste dag van m'n leven moest zijn...
maar ik was volledig uitgeput.
Het was geen fijne herinnering.
Dit is het vreemdste dat ons ooit is overkomen.
En we zijn enorm blij, dus bedankt.
Daarna maakten we Rush of Blood to the Head.
Dat was nog stressvoller dan de eerste...
en mijn relatie met Chris was erg gespannen.
Er moest iets gebeuren.
Maar ik slik mijn trots in.
Maar luister naar hem, niet...
Ik ga geen ruzie met hem maken.
Dat zit niet in mijn aard.
De dynamiek tussen zanger en manager is bijzonder...
en het was gewoon niet goed voor onze vriendschap.
Dus ik stapte op.
Phil kreeg een burn-out en wilde iets anders doen.
Hij verhuisde zo ver mogelijk bij ons vandaan...
naar Zuid-Amerika en vervolgens Australië.
Volgens mij wilde hij ons iets duidelijk maken.
Hij was er één album niet bij...
en toen hebben we hem erg gemist.
We hebben keuzes gemaakt die beter hadden kunnen uitpakken.
We geven op voordat...
Nee, klopt dat wel?
Ik begrijp het niet. Is dat het juiste patroon?
We functioneerden in die periode niet goed.
We waren de weg een beetje kwijt.
We stonden erg onder druk om een groots album te maken.
COLDPLAY BESCHULDIGD VOOR WINSTDALING EMI
Er waren krantenkoppen over de EMI-aandelenprijs, en zo.
We wisten toen niet eens wat een aandelenprijs was.
We waren dag in dag uit aan het werk en bereikten niets.
Dat leidde tot verslavingen en spanning.
Het was behoorlijk zwaar.
Een jaar later en we zijn geen steek verder.
Wat een klootzak. Verdomme.
En je filmt de ruzies niet.
Er heerste veel twijfel.
Moeten we dit doen? Of dat?
Wat een onzin.
We moeten opnieuw beginnen.
We zijn de weg kwijt.
Ik maakte me veel zorgen over wat de rest dacht.
We draaiden door.
Wat wil je dat we doen?
Hoe groter je als band wordt...
hoe groter alles om je heen wordt.
Er zijn meer dingen die vier mensen die muziek spelen in de weg kunnen staan.
Je moet dat voor het couplet doen.
Dat was de eerste keer dat we zoiets meemaakten...
en niet wisten hoe we ermee om moesten gaan.
Als Phil er was geweest, was het anders gelopen.
Dat is normaal.
Jammer als het niet werkt.
Ik mag het woord 'Leonardo' gebruiken, toch?
Ja, zolang het niet DiCaprio is.
Dat is het wel.
Ik vind het nog steeds niks.
Nee? -Nee.
Verdomme.
Jullie twee verpesten mijn tekst.
Ik mag over niets of niemand zingen.
Ik vind het gewoon niet veel.
Over Leonardo praten.
Wat wil je over hem zeggen?
Dat hij patronen zag.
Waar?
In de sterren.
Was dat niet Galileo?
Ik mag geen eigennamen zingen.
Echt wel.
Ik mag over geen enkel ding zingen.
Het wordt meteen verboden.
Niet waar.
Stomme eigennaam-lover.
Riff-hater.
En vrijheid. Je haat riffs, vrijheid en eigennamen.
Ik haat gitaristen en zangers.
Twee zelfstandige naamwoorden die ik haat.
Mag ik repeteren? Ik begin gek te worden.
Het proces was het minst leuke van al onze platen.
Het was een vreemde periode.
Maar Dave was geweldig...
en gelukkig hadden we 'Fix You' om ons door die periode te helpen.
Wat zing je aan het einde? De tekst?
Oké.
Ja. -Is dat ruk?
Nee, klinkt goed.
Ik vraag me af of je het logischer kunt laten klinken.
Kun je iets meer galm weghalen?
Cool. Bedankt.
Ik was nooit eerder zo bang...
dat mensen niet goed vonden wat we deden.
Ik wist niet eens of ik het goed vond.
Het was een vreemde periode.
Als je kritiek leest...
HET GRANDIOSE ZELFMEDELIJDEN...
VAN DE MEEST ONUITSTAANBARE BAND VAN DIT DECENNIUM.
Weegt dat altijd zwaarder dan een complimenteus artikel.
Ze kunnen een leuk artikel schrijven...
met één slechte regel.
'MUZIEK WAAR JE VAN IN BED PLAST'
Dat is de enige regel die je onthoudt.
Alan McGee van Creation Records zei...
dat jullie muziek voor bedplassers is.
Wat was jullie reactie daarop?
We plassen nog in bed.
Je kunt niet iedereen blij maken.
Als je dat wilt, ga je falen...
omdat het gewoon niet kan.
Verdomme.
Waarom schreven ze dat over ons in de New York Times?
Ik ben depressief omdat de New York Times ons haat.
Het is oké. Ik snap het wel.
Je hebt pispaaltjes nodig.
Ik vind het niet erg er een te zijn.
Het is wel ongemakkelijk als je iemand tegenkomt die je voor de gek hield.
Vroeger zou ik erg boos worden.
Maar ik heb mijn filosofie aangepast.
Het enige waar ik over kan klagen...
is dat als je de persoon bent die zich zorgen maakt...
je daar zoveel tijd voor hebt, dat je je alleen maar zorgen maakt.
Ik ben jarenlang huiverig geweest voor mensen die ons niet leuk vonden...
en vergat de mensen die ons wel leuk vinden.
Lastig uit te leggen.
Je moet iets vinden om je zorgen over te maken.
Jij bent een van die mensen.
Niet waar.
Jawel. -Afgezien van...
Kijk waar je je nu zorgen over maakt.
Je bent een piekeraar. Echt.
Zet jezelf in het juiste perspectief.
Je bent een perfectionist.
Ja, Guy. Dat ben ik.
Als ik dat niet was, zouden we nog in The Falcon spelen.
Maar je doet het erg goed.
Wij zouden het goed doen.
Alles wat we hebben gedaan, is waardeloos.
Daarom wil ik steeds nieuwe dingen doen.
Dit is waardeloos.
Dat is mijn gevoel. Dat motiveert je voor 't volgende project.
Vroeger waren er veel meer ruzies...
vooral tussen Chris en mij.
Ik was toen veel koppiger.
Dat was waarschijnlijk enorm vervelend voor de rest.
Ik weet niet of ik aan mezelf wilde ontsnappen...
of niet blij was met mezelf, maar ik had zeker een alcoholprobleem.
Dat zorgt niet voor mooie tijden.
Chris draagt zonder twijfel het hart op de tong.
Will, Jonny en ik zijn veel terughoudender.
Waarschijnlijk zijn daarom zoveel bands uit elkaar gegaan.
Ze kunnen elkaars verschillen niet accepteren.
Er was een tijd waarin iedereen mijn gevoelens moest volgen.
Op een bepaald punt dacht ik: als dit zo doorgaat...
vertrekt er iemand.
Verdomme.
We willen niet constant met die grillige eikel opgescheept zitten.
Wat een klootzak.
Nog maar 32 concerten te gaan tot het einde van Coldplay.
Leg het vast nu het nog kan.
Ze hebben eigen gevoelens en levens.
Ze zijn moeilijker te lezen, maar kennen ook hoogte-en dieptepunten.
Die microfoon komt steeds in mijn gezicht.
Alsof ik tegen Naseem Hamed zing.
Ik leer beter met de pieken en dalen om te gaan.
Los het op. -Begrepen.
We hebben elk cliché wel gehad.
We vonden het nooit belangrijk genoeg om erover te praten.
Elke groep van vijf mannen van eind 30...
heeft wel iets van depressie, verslaving...
of een scheiding meegemaakt.
Ook als we vijf accountants waren.
We hebben samen zoveel meegemaakt.
Ik vind het zo bijzonder dat we bij elkaar gebleven zijn.
Zo zit je haar normaal...
maar als het nat is...
Gaat het weer krullen?
Ik denk het.
Ik wil er niet uitzien als een metalband uit de jaren 80.
Je zou een goede kapper zijn, Guy.
Je doet het met zoveel finesse.
Zakendoen met een man genaamd Toni.
Waar we ook gaan, wat we ook meegemaakt hebben...
uiteindelijk zitten we samen als groep...
en lachen we erom of bespreken of vieren we het.
Zie ik eruit als een idioot?
Nee, je ziet er goed uit.
Wat zei je?
Het was maar een geintje.
Waarom wil je mijn zelfvertrouwen slopen?
Ik zou nu urenlang met Jon, Will en Guy...
over alles kunnen praten.
Het is officieel.
Wat zei hij tegen jou?
Dat ik eruitzie als een idioot.
Dat zei ik niet.
Ik zei: 'Ga je die hoed echt dragen?'
Lieve hemel.
Je weet dat het maar een geintje is.
Jon, je ziet er top uit.
Ik kan geen beledigingen meer aan.
X&Y was voor ons allemaal zwaar...
maar eenmaal in de studio voor Viva werd het weer leuk.
We hebben Phil gemist...
en beseften dat toen hij weer terugkwam.
Ja, Phil kwam terug in prachtig Technicolor...
en toen hebben we ons eigen plekje gekocht...
om onze vriendschap te herstellen.
Ik kwam niet terug als manager.
Dave Holmes deed dat beter dan ik ooit zou kunnen.
Ik kwam terug als bandlid, voor alle leuke dingen.
THE BAKERY NOORD-LONDEN
De band was weer thuis.
Daardoor klopte alles weer.
Het was onze eigen studio, ons eigen hoofdkwartier.
Het was een nieuw terrein voor ons. We wisten niet wat we moesten doen.
We wilden een producer die ons ideeën gaf...
over de volgende fase van onze band.
We wilden iemand vinden die hetzelfde effect op ons had...
als Brian Eno op U2 en David Bowie en Talking Heads.
Allemaal bands waar we gek op zijn.
Dus we vroegen Brian: 'Ken jij iemand?'
Hij zei: 'Ik wil best een poging wagen.'
We waren op zoek naar de nieuwe Brian Eno en vonden de oude Brian Eno.
Hij heeft alleen interesse in een band...
als ze tegelijkertijd groot en vreselijk zijn.
Hij ziet een kans om je groot te houden, maar beter te maken.
HEEFT DIT LIED: LEVEN - HONGER - EEN STERKE IDENTITEIT
Alsof je een lieve rector hebt...
die instructies geeft zonder zijn stem ooit te verheffen.
Hij is een soort tovenaar, zoals Gandalf of Dumbledore...
die zijn magie loslaat...
en dan even verdwijnt of zegt: 'Leuk lied...
maar heb je eraan gedacht het achterstevoren in het Frans af te spelen?'
Wat is dat?
Een speaker.
De truc is om ze er allemaal uit te krijgen.
Nog eentje.
Hij is een echte experimentator.
Hij is niet bang dat iets maf klinkt of om te falen.
Het kan uitermate belachelijk zijn wat we doen.
Je vraagt je vast af: 'Waar zijn we mee bezig?'
Wat?
Hij heeft me een paar weken uit de band gezet.
Destijds kon ik erg vastberaden zijn in de zin van: 'Het moet zo klinken.'
Hij leerde ons iedereen zijn idee te laten uitspreken...
voor er geoordeeld wordt.
We gingen naar Barcelona op een soort zangreisje met hem...
een van de sleutelelementen op dat album...
het geluid van veel stemmen bij elkaar.
Wat Viva La Vida zo mooi maakte, waren de grote meezingstukken.
Het leukste stuk vind ik dat gezamenlijke aspect.
Wat komt nu? 'Viva La Vida'.
Er gaat niets boven live zang.
Ik ben dol op meezingers.
PARIJS
In de loop van het daaropvolgende album, Mylo Xyloto...
was het duidelijk dat het in sommige opzichten goed...
en andere minder goed ging in mijn leven.
Als je op tournee bent, leef je in een bubbel...
waardoor je geïsoleerd raakt...
en daarom hebben veel frontmannen problemen in hun privéleven.
Tegen het einde van de Mylo-tour...
had ik het een jaar lang moeilijk.
Het voelde alsof ik voor niemand iets waard was.
Ik zei: 'Ik ben een puinhoop.
Ik kan niet eens van de mooie dingen om me heen genieten.'
Toen volgde de breuk met Gwyneth.
Ik wil nergens over klagen. Ik ben overal dankbaar voor.
Maar het was kantje boord.
Het was duidelijk dat Chris het moeilijk had...
en ongelukkig was.
We voelden ons machteloos.
Het is verontrustend...
als je vriend zoiets traumatisch door moet maken.
Hij had veel pijn.
Je houdt je het ergste scenario voor.
Ik maakte me zoveel zorgen om hem, dat ik blij was...
's morgens een sms van hem te krijgen, zodat ik wist dat hij in orde was.
Toen hij bijna zijn absolute dieptepunt had bereikt...
begonnen we aan Ghost Stories.
We wilden heel eerlijk zijn op Ghost Stories.
Ik wil geen gelul...
want ik moet het zingen om de dag door te komen.
We hadden een studio opgezet in Guys huis.
Dat was alles waar Chris toe in staat was.
LONDEN 2013
Het was een tijd van herstel voor hem...
en hij begon rond die tijd weer vaker te lachen.
Hij had het enorm zwaar.
Ja, we wilden hem in bescherming nemen.
Chris heeft een ander leven dan ik.
Hij heeft een openbaar leven.
Mensen weten wat er aan de hand is of denken dat te weten.
We waren bang dat hij mensen te veel toeliet...
maar dit is wat hij wilde.
Chris moest even alles van zich af gooien...
en wilde dat uiten in die liedjes.
Het was heel persoonlijk en daarom vind ik het ook goed.
Het is moedig en eerlijk.
Wat we wilden doen...
was de steun bieden die muziek hem altijd gegeven heeft.
We konden hem alleen helpen door muzikale vrienden te zijn.
Sommigen van ons hebben zware tijden meegemaakt...
maar de band is er altijd voor elkaar.
Dat is een heel fijn gegeven.
Als iemand iets nodig heeft, is iedereen er voor je.
Het is veel meer dan een vriendschap geworden.
We zijn meer als een familie.
Het was een tijd vol uitdagingen.
Het was een reis van ultieme eenzaamheid naar ultieme saamhorigheid.
Kom op.
Kom hier. -Kom hier.
Phil, wil je op hem leunen?
SUPERBOWL 50 HALFTIME SHOW FEBRUARI 2016
Iedereen is nerveus.
Iedereen bruist van de adrenaline.
Maar jullie kunnen een prachtige boodschap afgeven.
Laat het zien.
Ik hou van jullie.
Mooi gezegd.
Goed gezegd, Phil.
We hebben een lange reis afgelegd.
In onze tijd als band is er zoveel veranderd in de muziekwereld.
Het is geen tijd waarin je iets voor lief kunt nemen.
We mogen erg blij zijn met elkaar.
Ook in veel andere opzichten.
Het voelt alsof ik al jaren aan het rennen ben.
Het is de eerste keer sinds ik bij de band zit...
dat ik op de rem trap en terugkijk.
Het begin voelt als een eeuwigheid geleden.
Hallo.
Leuk dat jullie nu komen kijken...
voordat we zo groot zijn als Bon Jovi.
GELOOF IN DE LIEFDE
Onze passie om samen muziek te maken, is niet veranderd.
Ik zou niet willen doen wat ik nu doe zonder mijn vrienden.
De groepsmentaliteit is er nog steeds...
maar de groep is gewoon wat groter geworden.
Die droom in het begin...
Eerst leek dat het eindpunt.
Maar ik besef nu dat dat pas het begin is.
We hebben onze eindbestemming nog niet bereikt.
Ik wil niet ophouden met spelen.
Ik wil niet ophouden.
We gaan los.
Ik kijk niet terug.
Het voelt gewoon vreemd.
Phil zei laatst, omdat ik bijna 40 werd:
'Schrijf een brief aan de 17-jarige jij...
en vertel hem wat je nu doet.
Zijn hoofd zou ontploffen.'
De eerste jaren probeer je jezelf te onderscheiden van de rest.
Maar in de afgelopen jaren ben ik tot de conclusie gekomen...
dat we allemaal bij dezelfde stam op dezelfde planeet horen...
en meer dan ooit voelt het alsof we daar deel van uitmaken.
Eén grote band.
Wat nu? -Geen idee.
We hebben dit punt lang proberen te bereiken.
Het zou me verbazen als er nog een Coldplay-album komt.
Het voelt als het einde van een verhaal of film.
Het verbaast me niet dat hij zegt...
dat dit het einde van een tijdperk is.
Dat denkt hij echt.
Hopelijk is dit nog niet einde.
Dit gebeurt bij elk album.
Dit kan ons laatste album zijn en dat is nog niet zo geweest.
Ik verheug me op de toekomst.
We zijn al 20 jaar samen...
en hebben veel van onze doelen bereikt.
Het is tot nu toe een geweldige ervaring geweest.
Ik ben dankbaar voor de reis.
Ik heb vertrouwen in de toekomst.
Ik vertrouw op het leven.
LAATSTE OPNAMEDAG A HEAD FULL OF DREAMS
Ten eerste wil ik jullie bedanken voor jullie komst.
Jullie horen allemaal bij de band. Is dat niet bizar?
Sommigen van jullie schamen je ervoor...
maar jullie horen allemaal bij Coldplay.
We hebben nog één lied.
Bedankt voor die leuke reactie.
Van mij krijg je een tien.
Eén, twee, drie en...
LAATSTE AVOND VAN DE TOUR
VANDAAG IS SHOW 115
DE LAATSTE SHOW
Lieve vrienden...
dit is het einde van de A Head Full of Dreams-tour.
Op de plek waar het allemaal begon.
Ik wil iedereen overal ter wereld, thuis en in het buitenland bedanken...
voor het beste deel van de show...
en voor het najagen van al jullie dromen.
We doen het samen.
We zijn één grote band.
Alles is mogelijk...
zolang je nooit opgeeft...
en in de liefde gelooft.
Als je dit ziet, zijn we niet geflopt.
Bedankt daarvoor.
Als je niet kijkt, zijn we geflopt...
dus kan ik zeggen wat ik wil.
Als je kijkt...
Natuurlijk kijken ze.
Nee, het moet zijn: 'Je kijkt dit.' Niet: 'Als'.
Kom op.
We gaan platen verkopen.
Zeg dat we sinds school bij elkaar zijn.
Boeit me niet. Ik mag Alan McGee niet.
Kun je die noot nog eens zingen? -Ja.
Briljant lied. -Ik vind het ook goed.
Wat vind jij, Will?
De tweede helft is geweldig.
We zijn de enige band in Engeland...
waarvan minstens twee leden zwemvliezen hebben.
Wie dan? -We bluffen allemaal.
Dat wist ik, omdat... We waren aan het touren.
We hadden een douche.
Elke morgen zag ik twee paar normale voetafdrukken...
en twee flippers.
Flippers.
Ik zie je wel lachen.
Veel mensen denken...
dat we niet rock-'n-roll zijn.
Maar is gebak eten voor 8.00 uur niet rock-'n-roll?
In welk universum?
Een jaar geleden...
Een jaar geleden werd deze band samengesteld...
Zielepoot.
Ik ben het beu. Dit is sneu.
Heel sneu.
Ik word niet goed.